سبد خرید (۰) کالا
جمع کل: ۰ تومان

مصاحبه با دکتر لی: اهمیت آموزش هنرهای رزمی

مصاحبه با دکتر لی: اهمیت آموزش هنرهای رزمی
تاریخ ارسال:۱۳۹۴/۲/۱۳ بازدید کنندگان:۵۲۳ نویسنده:قاسم نژاد

دکتر لورا اسکلز سینگر (Dr. Laura Schlessinger ) در میان میلیون ها طرفدارش فقط به نام دکتر لورا شناخته شده است. از او در برنامه های رادیویی و اینترنتی سوالاتی در زمینه از بین بردن موقعیت های اضطراری زندگی پرسیده می شود. هدف اصلی کاوش پرسش ها و پندهای مهمش، تقریبا توصیه های روزانه برای ثبت نام در کلاس های هنرهای رزمی است. در این مصاحبه منحصر به فرد، نویسنده ی کالیفرنیای جنوبی و مجله black belt تجربیات وی را در هنرهای رزمی و دلایلش برای توصیه آنها به هزاران شنونده را یادآوری می کند.

چرا به هنرهای رزمی علاقه مند شدید؟

دکتر لورا: اکثر دختر بچه ها رقص باله با لباس های خش خش را دوست دارند. من عاشق زیبایی فیلم های بروس لی بودم، گمان کنم دختر پسروار بودم. با این حال، این کارها برای یک دختر کوچک در آن زمان ممکن نبود، بنابراین در دوران بچگی ام اصلا آموزش ندیدم.

 

وقتی که پسرم دو ساله شد، تصمیم گرفتم آموزش هنرهای رزمی را برایش شروع کنم. این فرصت برایم پیش آمد و در سن 41 سالگی وارد هنرهای رزمی شدم.

کدام هنرها را مطالعه کردید؟

هنرهای مورد علاقه ی من هاپکیدو و تکواندو است. من هشت سال است که تمرین نداشته ام. رشته ورزشی ام را به وزنه برداری و پیاده روی قدرتی تغییر دادم، چون فکر می کردم بعد از سن 50 سالگی دیگر ضربه زدن و لگد زدن برای بدنم خوب نیست.

درجه شما در هنرهای رزمی چی بود؟

 من کمربند مشکی گرفتم. موقعی که از مربیم در مورد درجه دوم سوال پرسیدم، او به من گفت از یک طرف دوجو به آن طرف دیگر بدو، از دیوار بالا برو و در هوا چرخی بزن و به یک کیسه لگد بزن. من در مورد آن فکر کردم و تصمیم گرفتم که همین درجه از کمربند مشکی برایم کافی است.


در طول آزمون کمربند مشکی، مربی ام مرا مجبور کرد تا تکواندو را چشم بسته تمرین کنم. من هیچ وقت آنرا انجام نداده بودم و ابتدا ناراحت شدم تا وقتی که مبارزه را شروع کردم و فهمیدم که می توانم او را با چشم ذهنم ببینم. بسیار جالب و هیجان انگیز بود، بسیار خوب توانستم با چشم بسته تکواندو کار کنم.


آزمون کمربند مشکی من حدود هشت ساعت طول کشید. اولین کاری که برای فرم چوب انجام دادم، پایم را اشتباهی جلو گذاشتم و به زانویم ضربه زدم. اولا چشمم بسته بود، دوما  تکنیک " آرام باش و تمرکز کن" را کاملا یاد نگرفته بودم. من کل روز درد کشیدم و همین باعث شد به دستاوردم افتخار بیشتری بکنم.

برنامه روزانه تان به چه صورت است؟

من هر چیزی را 250 درصد انجام می دهم. هر روز، هم در منزل هم در کارگاه تمرین می کنم. گاهی اوقات یک ساعت در خانه و چندین ساعت در کارگاه کار می کنم.

آیا آموزش هنرهای رزمی روی نگرش تان در مورد تناسب اندام، نظم و دفاع شخصی تاثیر داشت؟

من هیچ وقت فعالیت فیزیکی را متوقف نکردم. دوچرخه سواری، پیاده روی قدرتی و وزنه برداری. اکنون با یک تیم قایقران مسابقه قایق سواری می دهم که مستلزم پاها و بازو های قوی است.


من نیاز به یادگیری نظم ندارم، چون به این روش متصل هستم. من عاشق تشریفات و هدف هایی مانند استحکام، استقامت و هماهنگی هستم که نمی توان فقط با بهره ی هوشی (IQ) آنها را به دست آورد. اولین باری که یاد گرفتم چگونه به منظور حفظ تعادلم روی یک پا بایستم، بسیار خوشحال شدم. وقتی بند کفش هایم شل بودند، من برای بستن آنها نمی نشستم و حتی خم نمی شدم. پایم را بالا می آوردم و بند کفش هایم را می بستم، در حالیکه یک پایم روی زمین بود، بدون اینکه تلو بخورم.

 من برای تبلیغاتی در مورد " انعطاف پذیری و قدرت" برای برنامه رادیوییم عکس هایی با حالت های یوگا گرفتم. از آن زمان تا حالا تمرین لگد های جلویی، کناری، چرخشی و هلالی شکل را شروع کرده ام. من بسیار خوشحال بودم که هنوز می توانستم این تمرینات را انجام دهم، اگرچه سطح لگد های کناریم از بالای سرم به سطح قفسه سینه پایین آمده است. البته هنوز هم می توانم از آن ارتفاع ضربه بزنم، اما احتمالا زانو را ترجیح می دهم.

شما بارها به تاثیر هنرهای رزمی بر برنامه تان اشاره کرده اید. شما به مردم توصیه می کنید که چه زمانی آموزش هنرهای رزمی را برای بچه هایشان شروع کنند؟


من به والدین توصیه می کنم که تمام بچه هایشان از سن 3 سالگی درگیر هنرهای رزمی کنند.

بچه ها چه مهارت فیزیکی و فردی انجام می دهند و نوجوانان چه مهارتی را از طریق آموزش هنرهای رزمی یاد می گیرند؟

نظم، استقامت، احترام به خود و دیگران، ورزش، دفاع شخصی، تمرکز و حس کمال را یاد می گیرند. به علاوه، بچه ها از طریق هنرهای رزمی، بلوغ، رفاقت، خودداری، اعتماد به نفس، هماهمنگی، احترام به قدرت را که متاسفانه آنها اغلب در خانه انجام نمی دهند، توسعه می دهند. برای بسیاری از بچه های بی پدر و در موقعیت های هرج و مرج خانه، کارگاه هنرهای رزمی جایی برای یادگیری آرامش، تمرکز و احساس بخشی را چیز خاصی است.

 شما گفتید که هنرهای رزمی به افزایش عزت نفس فرد کمک کی کند. روش های خاص آموزش برای بهبود عزت نفس پایین کدامند؟

تعریف من از عزت نفس، احترام به خود است که با فضیلت و استقامت به دست می آید. من به مردم می گویم که عزت نفس نه با نوازش های خالی والدین بر سرشان، که با شجاعت و بردباری فرد به دست می آید. شروع یک برنامه هنرهای رزمی، روشی عالی برای کسب عزت نفس در هر سنی است.

شما اغلب از مدارس قلدری سخن گفتید، هنرهای رزمی چگونه به بچه ها کمک می کند تا با افراد قلدر مقابله کنند؟

آموزش هنرهای رزمی درنهایت به خشونت ختم می شود. این خشونت ناشی از خود هنرهای رزمی نیست، بلکه دایل منطقی و به جایی دارد. من پیام قوی و مستقیمی می رسانم. هرگز از همان ابتدا فرد مقابل را نزنید. وقتی که فردی شما را زد، سریعا او را به سختی به زمین بزنید و دو برابر قدرتی را که آنها به کار بردند، استفاده کن.

 

من به بچه ها و بزرگسالان نیز توصیه می کنم که همیشه تمایل به مداخله داشته باشند و بین فرد شریر و بی گناه بایستند. این یک هنر رزمی است، نه کلاس رقص. به هیچ خانم جوانی با کمربند مشکی مبتدی تجاوز جنسی نخواهد شد، هیچ مرد جوانی با کمربند مشکی سطح مبتدی بیش از یک بار مورد آزار قلدرها قرار نخواهد گرفت.

 

برچسب ها: هنر های رزمی
پست های مشابه
ارسال نظر
Captcha