سبد خرید (۰) کالا
جمع کل: ۰ تومان

آیا کلاس های دفاع شخصی زنان موثر است؟

آیا کلاس های دفاع شخصی زنان موثر است؟
تاریخ ارسال:۱۳۹۴/۲/۲۹ بازدید کنندگان:۹۷۲ نویسنده:قاسم نژاد

بسیاری از افراد می گویند که زنان دفاع شخصی را در محیط هایی بهتر یاد می گیرند که منحصرا همه زن باشند. متخصصان می گویند اگر زنان با مردان رقابت نکنند، موقعیت برایشان کمتر تهدیدآمیز است یا بحث کردن در مورد موضوعاتی مانند تجاوز به عنف بدون حضور مردان آسان تر است. بنابراین، روند جدید برنامه دفاع شخصی، کلاس های "دفاع شخصی زنان" است.


من این دلایل را قبول ندارم. چرا باید در کلاس دفاع شخصی رقابت کنیم؟ آیا گمان می کنید که برنده می شوید؟ و چرا بحث تجاوز به ناموس فقط  برای زنان مجاز است؟ آیا این بخشی از مشکل نیست؟ شواهد محکمی وجود دارد که درستی این دیدگاه را نقض می کند.

چرا برنامه های دفاع شخصی زنان موثر نیست؟

با آنکه عنوان برگزاری کلاس های من " دفاع شخصی زنان" نیست، اما بیشتر افرادی که در کلاس های دفاع شخصی من شرکت می کنند، زن هستند. گاهی اوقات، من کلاسی دارم که همه ی افراد شرکت کننده آن زن هستند. البته این برنامه ریزی شده نیست و کاملا تصادفی است. زنانی که در کلاس های من ثبت نام می کنند می دانند که ممکن است مرد و زن در این کلاس ها با هم باشند. اگرچه حضور مردان در این کلاس ها چندان جدی نیست، بعد از پایان آموزشم، همیشه حداقل یک مرد در کلاس می ماند.

 

نکته ی مهم این است، اگر زنی توسط مردی تهدید شود، و آن زن حتی یک کلاس دفاع شخصی را با مردان نگذرانده باشد، او به هیچ وجه در برابر حمله ی این مرد، جان سالم به در نمی برد. مهم نیست چه مدت زمانی و چگونه این کلاس ها را سپری کرده است. چرا؟ چون تهدید صرفا همان کلمه ی ترس است. تا وقتی که نتواند تکنیک های دفاع شخصی را در مقابل یک مرد انجام دهد، نمی تواند بر ترس و وحشتی که از مردان دارد، غلبه کند. اگر تا حالا مورد حمله ی مردی قرار گرفته باشد. اگر نتوانسته باشد بر ترسش غلبه کند، فورا دست پاچه می شود و تکنیک هایی که در کلاس دفاع شخصی یاد گرفته است، به دردش نمی خورد. و اگر او (خانم) آموزش ندیده باشد که چگونه با مردان خشن تر، قوی تر و بزرگ تر مقابله کند، نمی تواند بفهمد این حرکات آموزشی چگونه می تواند موقعیت دنیای واقعی را تغییر دهد.

 

زنان باید تکنیک های دفاع شخصی را با یک مرد تمرین کنند! در غیر این صورت، او چگونه بداند که این تکنیک ها را در برابر یک مرد به کار بگیرد؟ این چیزی است که ما به آن " آموزش سناریوی واقعی" می گوییم. اگر او تکیک های دفاع شخصی را فقط با زنان دیگر تمرین کرده باشد، حس اشتباهی از امنیت دارد و اگر فکر کند این تکنیک ها در موقعیت واقعی کارساز است، کاملا اشتباه می کند. اما مشکلی بزرگ تر هم وجود دارد، اکثر چیزهایی که در کلاس های دفاع شخصی زنان آموزش داده می شود، در هر صورت موثر نیست!

 

شیوه های آموزشی ضعیف

بسیاری از آنچه به عنوان " دفاع شخصی زنان" آموزش داده می شود، نه تنها بی فایده، بلکه توهین آمیز هم هست. کلاس هایی که برای زنان اختصاص داده شده است، بر این فرض است که زنان ضعیف اند و توانایی کمتری برای دفاع از خودشان دارند، بنابراین به روش های مختلفی از مردان برای مقابله با خشونت نیاز دارند.


در زیر به چند مثال از توصیه های نادرست اشاره می کنیم که هنوز در دبیرستان ها و کلاس های دفاع شخصی زنان مطرح است.

 

  • واکنش شدید نشان ندهید. آرام و خونسرد باشید. با خواسته هایش کنار بیایید و او را از حرکت بازدارید. این کار به شما فرصت کشیدن نقشه ی فرار می دهد.
  • این کار در صحنه ی جرم تجاوز کاملا غیر منطقی و غیر موثر است. این توصیه، حرف بیهوده ای است که توسط افرادی ساخته شده که هیچ وقت در چنین موقعیتی قرار نگرفته اند.
  • تصور کنید درصد مردان و زنانی که مورد تجاوز قرار می گیرند، 50 -50 باشد (به جای 98 درصد زن و 2 درصد مرد). حالا تصور کنید کسی به مردان این توصیه را بکند. "واکنش شدید نشان ندهید. اگر با خواسته هایش کنار بیایید، بنابراین به شما آسیب نمی رساند".

ادعاهای غلط

مشکل دیگر، حس اشتباه امنیت است که با ادعاهای بی اساس به وجود می آید. "دستگاه امنیتی زنان، دفاع شخصی آسان و فوری برایتان فراهم می کند ". این یکی از این ادعاهاست و این روش برای چنین موقعیت هایی مفید نیست.


 آگهی های تلویزیونی دو دقیقه ای برای برنامه دفاع شخصی زنان که ناک اوت تضمینی با استفاده از پا را آموزش می دهند. "وقتی که مهاجم سعی کند شما را بگیرد، با استفاده از پاشنه ی کفش تان پشت سر هم به سرش ضربه بزنید". آیا شما می توانید این کار را در عرض دو دقیقه یاد بگیرید؟ برای یادگیری چنین ضربه ی موثری باید سال ها آموزش کاراته و تکواندو داشته باشید. علی رغم همه ی این ها، حرکتی پر خطر است. این برنامه فقط یک عمل بازاریابی برای دریافت پول بیشتر است.


دفاع شخصی زنان، ابزار های ضد جرم، برنامه های دفاع شخصی هنرهای رزمی بسیار ساده انگارانه است که از تضمین دروغی ناشی می شود. حقیقت این است که برای جان سالم به در بردن در یک جرم بیشتر از توانایی های فیزیکی به مقاومت روحی نیازمندیم. قد، وزن، آمادگی جسمانی و قدرت عضلانی بالاتنه تاثیر چندانی در این موضوع ندارد. اگر این عوامل در چنین موقعیت هایی تاثیر داشتند، بسیاری از مردان با دردسر بزرگی مواجهند. حفظ جان سالم در جرم (چه برای مردان و چه زنان) مستلزم شرایط روحی قوی است.

هیچ اقدامی نکردن

هیچ کاری نکردن در مقابل حمله ی خشونت آمیز، بزرگ ترین ریسک به حساب می آید، زیرا مقاومت و فرار را سخت تر می کند. بدتر از این، احتمال خشونت شدیدتر را افزایش می دهد، خصوصا وقتی که جرم، تجاوز به عنف باشد. محسوس ترین مثال که شامل مقایسه مقاومت در مقابل تسلیم شدن است، یک مطالعه ی منتشر شده توسط وزارت دادگستری آمریکا در سال 1985 بود.


افسانه های بی شماری که در بر گیرنده ی مسئله تجاوز و دفاع شخصی زنان بود، با این مطالعه منتشر شده در هم شکست، اگرچه این ایده اداره های پلیسی را که مستقیما با قربانی ها سروکار داشتند، غافلگیر نکرد.


تجاوزگران معمولا از قبل خود را آماده و مسلح نمی کنند. فقط 23 درصد از 1600 میلیون موردی که مورد مطالعه و بررسی قرار گرفت، شامل چاقو و اسلحه بوده است. از میان این تعداد کم، تعداد زیادی (یعنی 96 درصد) نیز در خانه را به زور می شکنند و از آشپزخانه منزل چاقو بر می دارند. تقریبا 51 درصد زنان در این چنین موقعیتی مقاومت می کنند و برای فرار کردن جیغ می کشند. 49 درصد دیگر هیچ اقدامی نمی کنند. تنها 0.03 درصد افراد نیز کشته می شوند. این تعداد پایین ترین درصد تمام جرایم خشونتی است.


درست است که همیشه در مقاومت کردن یک ریسک وجود دارد، اما این ریسک فقط به اندازه ی موقعیت تسلیمی تهدیدآور است. اگر شما با یک تجاوزگر روبه رو شوید و هیچ اقدامی نکنید، او به شما تجاوز می کند. اگر با متجاوزی در ماشینش روبه رو شوید و هیچ کاری نکنید، او شما را می دزدد. اساسا افرادی که ترجیح می دهند هیچ اقدامی نکنند، می خواهند از وقوع جرم پیشگیری کنند، اما این استدلال شان غلط است، که فکر می کنند اگر هیچ اقدامی نکنند، هیچ خطری تهدیدشان نمی کند.

چه باید کرد؟

آنچه در چنین موقعیت هایی موثر است و از طریق آزمایش پلیس و ارتش به اثبات رسیده است، "آموزش سناریو" است. آموزش سناریو، شامل آموزش تکنیک ها، تمرین آنها در سناریو های واقعی و سپس تصورسازی این حرکات در ذهن است. این روش در بسیاری رشته ها از جمله ورزشی، پلیسی، نظامی و پزشکی به کار می رود و باید در آموزش دفاع شخصی زنان نیز گنجانیده شود.

 

آموزش سناریو روشی برای برنامه ریزی پاسخ هایمان است. ما مشابه این کار را در برنامه روزانه زندگی مان انجام می دهیم. هنگام انتقاد گرفتن رئیس مان از یک گزارش، برنامه ریزی می کنیم که چه پاسخی به او بدهیم. در واقع گاهی اوقات کلماتی که استفاده می کنیم را پیش خودمان تکرار می کنیم. این کار همیشه برای ما بهترین نتیجه ی ممکن را ندارد، اما با انجام آن شانس بهتری برای موفقیت خواهیم داشت.

 

هنگام روبه رو شدن با خشونت، مشکل اولیه و تصمیم لحظه ای شما کارهایی نیست که فرد تجاوزگر انجام می دهد، بلکه کارهایی است که خودتان انجام می دهید. آموزش سناریوی واقعی، پاسخ به حرکاتی است که در همان لحظه روی داده است. شما می توانید در طول آموزش سناریو اشتباه کنید و از آنها تکنیک هایی یاد بگیرید، قبل از اینکه در زندگی اتفاق بیافتند.


بیشتر افراد قبل از اینکه برای زنده ماندن از خشونت برنامه ریزی کنند، باید نگرش خود را تغییر دهند. اگر بر این باور باشید که هیچ گاه چنین چیزی برای شما اتفاق نمی افتد، پس برای مقابله با آن برنامه ریزی نمی کنید. شما باید با حقایق روبه رو شوید و آنها را بپذیرید. همیشه بگویید: چیزی که برای دیگران اتفاق می افتد،  ممکن است برای من نیز اتفاق بیافتد.


افراد بدون آموزش سناریوی واقعی، خصوصا در دفاع شخصی زنان، دست پاچه و شوکه می شوند. این افراد هیچ روشی را برای فرار از ترس زیادی که آنها را دچار سرگشتگی کرده، نمی یابند. هر فردی، چه مرد و چه زن باید سناریوی مشابه را به روش های مشابه آموزش ببینند. برای بهبود مقاومت روحی باید در یک حمله ی واقعی جان سالم به در ببرند.


مهم ترین و اساسی ترین توصیه ما به زنان، مربیان دفاع شخصی زنان و والدین دختران این است: "اگر توصیه ها و تکنیک های مربوط به جان سالم به در بردن در خشونت برای مردان پذیرفتنی نیست، برای زنان نیز قابل قبول نیست."

یادگیری دفاع شخصی ضروری است.

من قبلا توضیح دادم که چرا اکثر زنان در کلاس های دفاع شخصی من شرکت می کنند. مهم نیست روانشناسان در این باره چه نظری دارند، من با توجه به تجربه ی خودم می گویم که زنان بسیار بی صبر تر از مردان هستند، آنها نمی خواهند وقت زیادی را در کلاس های دفاع شخصی بگذرانند، در حالی که مردان سال ها از عمر خود را صرف رفتن به کلاس های هنرهای رزمی می کنند. زنان با تمرینات تکراری ناامید و سرخورده می شوند و دوست ندارند تکنیک ها را مرتبا تکرار کنند تا آنها را درست یاد بگیرند. مردان تا وقتی که تکنیک ها را کاملا یاد بگیرند، با کمال میل و اشتیاق تکرار می کنند.


من هر دوی کلاس های دفاع شخصی و هنرهای رزمی را توصیه می کنم. مردان معمولا هنرهای رزمی را انتخاب می کنند، زنان نیز کلاس های دفاع شخصی کوتاه مدت را ترجیح می دهند. مردان مشتاقانه در برنامه کمربند مشکی سه ساله ثبت نام می کنند، و زنان از روی بی میلی در کلاس های دفاع شخصی سه هفته ای نام نویسی می کنند. زنان مدام از من می پرسند: آیا شما کلاس یک روزه ندارید؟


من می گویم کاش به این صورت نبود، اما کلاس های شش ساعته از هیچ بهتر است. زنان اظهار می دارند که آنها نگران امنیت شان هستند، اما تعداد کمی از آنان برای رفع نگرانی شان تلاش می کنند.

هنرهای رزمی برای دفاع شخصی

هنرهای رزمی سنتی برای نظم، دفاع شخصی و ورزش مفیدند. این هنرها به ایجاد طرز فکر صحیح لازم در موقعیت های دفاع شخصی کمک می کنند. اما معمولا چندین سال طول می کشد تا در موقعیت ها و تکنیک های پیچیده تر حرفه ای شوید. اگر برای شرکت در برنامه های دراز مدت وقت کافی دارید، مطمئنا یک هنر رزمی جامع ترین آموزش را برایتان فراهم می کند. اگر شما وقت رفتن به کلاس های دراز مدت را ندارید، مطمئن شوید کلاس های دفاع شخصی که زنان تان شرکت کرده اند، شامل موارد زیر باشد:

  • آگاهی و اجتناب از جرم
  • آموزش و تمرین با مردان (و در مقابل مردان)
  • آموزش سناریوی واقعی
  • بدون این بخش های مهم، برنامه ی دفاع شخصی زنان هیچ گونه تاثیر آموزشی ندارد.

 

برچسب ها: دفاع شخصی هنر های رزمی
پست های مشابه

نظرات کاربران

بهروز حیدری در تاریخ ۱۳۹۵/۷/۸ [۳:۰۲:۱۳ PM]

همچین نوشتید زنان حوصله شرکت در این کلاسها را ندارند, انگار اگه داشتن میتونست از خودشون دفاع کنن

ارسال نظر
Captcha