سبد خرید (۰) کالا
جمع کل: ۰ تومان

نگاهی به جیت کان دو

نگاهی به جیت کان دو
تاریخ ارسال:۱۳۹۵/۴/۱۴ بازدید کنندگان:۲۶۸ نویسنده:سامان موسوی

سبک رزمی جیت کان دو جزء ورزش های رزمی چینی می باشد که توسط بروس لی که یکی از بزرگترین رزمی کاران تاریخ دنیای هنرهای رزمی است پایه گذاری شده است. بروس لی جیت کان دو را برای مقابله با درگیری ها و مبارزات ابداع کرده و در آن از حرکاتی که دارای بیشترین قدرت برای آسیب رساندن به حریف هستند استفاده کرده است.


بروس لی اکثر تکنیک های جیت کان دو را بر اساس هنر رزمی کونگ فو طراحی کرده است. دلیل این کار این بود که بروس لی تمرینات رزمی خود را در هنگ کنگ زیر نظر استاد "ییپ من"  که یکی از اساتید برجسته در این سبک بود آموزش دید.
تکنیک های وینگ چون به گونه ای در جیت کان دو تغییر پیدا کرده اند که کاربردی تر بوده و در آن به طور گسترده تری از سلاح سرد استفاده شده است. بسیاری از ضربات و حرکات سایر هنرهای رزمی به‌آن افزوده شده‌ ، به طوریکه برخی جیت کان دو را اولین رشته و الگوی هنرهای رزمی ترکیبی می‌دانند.
شیوه بکار گیری از سلاح سرد در جیت کان دو بر اساس هنرهای رزمی آقای " دان اینوسانتو " می باشد که که بروس لی با آموزش آن و پیدا کردن اشکالات اساسی در فنون این استاد آن را به شیوه ای با قابلیت کاربردی تبدیل و برای دفاع و حمله تغییرات اساسی زیادی داده است. بروس لی اعتقاد زیادی به هنر رزمی با استقاده از ضربات دست و پا داشت به همین دلیل گفته است که " در صورتیکه انسان با 4 دست و پا متولد می شد ضربات به طور پیچیده طری قابل تولید بودند".

آموزش در جیت کان دو به 3 روش مقدماتی، پیشرفته و حرفه ای انجام می شود. البته عده ای از اساتید آن را به دو بخش درجه ای و هنری تقسیم بدنی کرده اند که که بخش هنری بسیار سخت می باشد و نیاز به سالها تلاش و تمرینات سخت دارد. در طول دوره درجه فنی لباس آن‌ها شامل شلوار سورمه ای و تی شرت سفید است و با هر درجه فنی رنگ شالبند تغییر می کند به رنگ های : زرد ، نارنجی ، آبی ، سبز ، قهواه ای ، سورمه ای ، بنفش ، مشکی ، دان یک و . . . می باشد.

 

جیت کان دو


ازجمله تغییرات بنیادی که بروس لی در وینگ چون انجام داد که در عین حال باعث تمایز میان وینگ چون و جیت کان دو شد نحوه ایستادن زمان انجام چی سائو بود. در وینگ چون، پاها در روبروی یکدیگر قرار گرفته و به اندازه عرض شانه های مبارز باز خواهند شد. همچنین پاشنه‌ها به طرف بیرون و زانوها به طرف داخل قرار می‌گیرند. از نظر بروس لی لی این نوع ایستادن باعث کندی و سنگینی حرکت بدن و قسمت زیادی از بدن در معرض ضربه حریف قرار داشته است، به همین دلیل در جیت کان دو، چی سائو با پای راست یا چپ جلو ایستاده و پاشنه پای عقب بالا انجام می‌شود.
از دیگر تغییرات بروس لی می توان بر روی فوک سائو اشاره کرد که برعکس وینگ چون، تکنیک های دست را با پشت دست، ساعد یا بند انگشتان که آن‌ را غیرطبیعی و موجب زخمی شدن فرد می‌دانست را تغییر داد. علاوه بر آن می توان ضربات دست را هم به سبک بوکسورها به اجرا در آورد. پس از آنکه بروس لی به هنگ کنگ سفر کرد و استاد "ییپ" را پیدا نکرد در سال 1965 به فکر ایجاد سبک جیت کان دو رسید.
مبارزه بروس لی با "جک مان" با وجود اینکه بروس لی توانست او را شکست دهد اما تاثیر زیادی در فلسفه مبارزه بروس لی ایجاد کرد. بروس لی اعلام کرد که مبارزه انجام شده بیش از حد معمول طول کشید و نتوانسته طبق انتظار خود از فنون وینگ چون بهره ببرد. علاوه برآن به دلیل اینکه از نظر مکانی از استادش دور بود نمی توانست به یادگیری و تکمیل هنر رزمی وینگ چون ادامه دهد.

 

رشته جیت کان دو


بروس لی به سیستمی نیاز داشت تا به شکوفایی هرچه بیشتر داشته‌هایش بپردازد. به همین خاطر با تاکید بر کاربردی بودن، انعطاف پذیری، سرعت و کارآمدی به توسعه سیستم جدید پرداخت. او شروع به استفاده از روش‌های آموزشی متفاوتی کرد: بدنسازی برای افزایش قدرت، دویدن برای افزایش استقامت، تمرینات کششی برای انعطاف پذیری و بسیاری از روش‌های دیگر که او دائماً در حال منطبق کردن با سیستمش بود.

بروس لی بر آنچه کهروش بی روشی می‌نامید، بسیار تاکید داشت. ایده‌ای که بیانگر رهایی از روشهای فرمالیته همان سبکهای سنتی بود. بروس لی احساس می‌کرد سیستمی که او (جان فان کونگ فو) آموخته‌های بروس لی از هنرهای رزمی نامیده ‌است، محدود کننده‌است و به همین خاطر آن را به آنچه که با نام جیت کان دو توصیفش کرد، تغییر شکل داد. نامی که بعدها از مطرح کردن آن اظهار پشیمانی کرد چون از نام جیت کان دو نیز ویژگی‌های خاصی برداشت می‌شد که هر سبکی به نوبه خود ادعا می‌کند، درحالیکه ایده هنر رزمی او خروج از هر گونه عوامل محدود کننده بود.
 

برچسب ها: جیت کان دو
پست های مشابه
ارسال نظر
Captcha