سبد خرید (۰) کالا
جمع کل: ۰ تومان

کاپوئرا چیست؟

کاپوئرا چیست؟
تاریخ ارسال:۱۳۹۴/۶/۷ بازدید کنندگان:۶۶۹ نویسنده:قاسم نژاد

هر کس که تاکنون نمایشی از کاپوئرا را دیده باشد، بلافاصله تشخیص می دهد که این هنر شبیه هیچ کدام از هنرهای رزمی که تاحالا دیده است، نیست. کاپوئرا دارای ترکیبی از حرکات رقص، تعادل ذهنی، قدرت فیزیکی، موسیقی و حسی قوی از هنر و فیتنس است. هنرجوی کاپوئرا با استفاده از حرکات رقص و تکنیک های آکروباتیک از خود دفاع می کند.

 


هنر رزمی کاپوئرا ابتدا توسط بردگان آفریقایی در برزیل ابداع شد. بردگان اجازه نداشتند هیچ فرمی از هنرهای رزمی را تمرین کنند و به کار ببرند، بنابراین آنها روشی را برای مخفی کردن تکنیک هایشان در موسیقی، رقص و حرکات عجیب و غریب (که حتی آن را یک بازی می نامیدند)، ابداع کردند. وقتی تماشاگران برای اولین بار این بازی ها را نگاه می کردند، معمولا از این حرکات می ترسیدند. این بازی شامل دایره ای به نام "Roda" است که انجام دهندگان آن در وسط دایره قرار می گیرند. موسیقی معمولا با استفاده از ابزار سنتی پخش می شود. ریتم های مختلف، حالت و سرعت بازی را مشخص می کند.

 

بازی های کاپوئرا


بازیکنان این ورزش با لی لی کردن (حرکت و جهش فنری) و کله معلق یا حرکات خیره کننده ی دیگری وارد میدان می شوند. به محض وارد شدن به داخل میدان، با ترکیبات مختلفی از حرکات روان و نمایش های هوایی هیجان انگیز مبارزه می کنند.

 

بازی کاپوئرا

 

ginga (با معنای تحت الفظی چرخیدن)، حرکت اساسی تاب خوردن به عقب و جلو است و برای هر دو تکنیک حمله و دفاع مهم است. هدف هنرجوی کاپوئرا نگه داشتن خود در یک حالت ثابت، خودداری از یک هدف ساده، استفاده از حرکات ترفندی و نمایش های ظاهری و دروغی برای فریب دادن حریف است.

 

بیشتر حمله ها با پا انجام می شوند، مانند: لگد های چرخشی یا مستقیم، تکنیک های جارو کردن با پا، یا ضربات زانو. در ضمن، ضربات آرنج، مشت و شکل های دیگری از زمین زدن نیز به کار می رود.

 


دفاع کاپوئرا بیشتر بر اساس این اصل است: "جلوگیری از یک حمله با استفاده از حرکات گریزان به جای بلوکه کردن و دفاع آنها" . این استراتژی، امکان ضد حمله (دفاع) های سریع و غیر قابل پیش بینی و رویارویی با حریف مسلح با دستان خالی را برای تان فراهم می کند. این استراتژی ترکیبی از حملات، دفاع و حرکت است.

 

این بازی معمولا روی شکست دادن و ویران کردن حریف تمرکز نمی کند، بلکه روی مهارت تاکید می کند. برای مثال، معمولا یک ضربه ی لگد را قبل زدن به هدف، آهسته تر می کنند. آموزش کاپوئرا بیشتر روی حمله، جا خالی زدن و ضد حمله (دفاع) کار می کند و دقت و نظم از اهمیت بالایی برخوردار است.

 

مزایا و معایب

 

از دیدگاه دفاعی، کاپوئرا بسیار سریع است و ممکن است کاری نشدنی به نظر برسد. اگرچه، حرکات خطرناک ممکن است یک مزیت داشته باشند، چون این تکنیک ها ظاهرا هر جایی نتیجه بخش است و برای دفاع بسیار سخت است.مشکل این سبک این است که تمرین و یادگیری آن سال ها زمان می برد و حرفه ای شدن در این بازی سخت است و تلاش بسیار می خواهد، چون یادگیری آن مستلزم دقت، حرکت سریع و کاربرد کامل تکنیک هاست. کاپوئرا نیازمند توان ورزشکاری و قدرت فیزیکی بالیی است.

 


بازی های کاپوئرا در برزیل بسیار بزرگ و عظیم برگزار می شوند. در برزیل، این سبک را بیشتر از یک هنر رزمی می خوانند، اما یک اتفاق اجتماعی است که تاریخچه طولانی دارد. در آمریکای جنوبی بیشتر به عنوان یک سبک زندگی به آن نگاه می کنند و این بازی را به صورت روزانه انجام می دهند. از دهه ی 1970، استادان کاپوئرا شروع به مهاجرت کردند و این بازی را در دیگر کشور ها آموزش دادند. استادان مشهور اغلب برای تدریس به خارج از کشور دعوت می شدند یا حتی مدارس خودشان را بنا می کردند.

 

 

برچسب ها: هنر رزمی
پست های مشابه
ارسال نظر
Captcha